Sfera piękna w języku polskim, słowackim i czeskim (w utrwaleniu jednostek wielowyrazowych z komponentami »piękno«, »piękny« itp.) - Wysoczański, Włodzimierz (Bohemistyka, 2024)
W artykule dokonuje się zobrazowania językowej sfery piękna w języku polskim, słowackim i czeskim na podstawie jednostek wielowyrazowych. Dociekania w podejściu porównawczym – zgodnie z założonym celem, którym jest wykrycie i zilustrowanie tego, co jest piękne – przeprowadzono odnośnie do piękna uwiecznionego w jednostkach z eksplicytnymi komponentami leksykalnymi piękna wraz z uzupełniającym wskazaniem na piękno – niepiękno w obrębie analizowanych związków wyrazowych. Dokonane rozważania utrwalenia piękna w tych wymiarach dają istotne przedstawienie prawidłowości o charakterze uniwersalnym i specyficzno-językowym.