Korporacyjne działania autodestruktywne a obrona przed wrogim przejęciem: rewizja klasyfikacji metod obronnych - Wyszyński, Filip (Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, 2026)
W dobie protekcjonizmu coraz większe znaczenie ma obrona spółek przed wrogimi przejęciami. Do obrony spółek stosuje się zróżnicowane metody korporacyjne (w odróżnieniu od metod faktycznych czy pozaprawnych, które nie są przedmiotem zainteresowania artykułu). Podstawową przesłanką podjęcia badań jest duża doniosłość praktyczna zagadnienia. Celem artykułu jest stworzenie nowego ujęcia klasyfikacyjnego w zakresie obrony przed wrogim przejęciem spółki. Autor formułuje i weryfikuje hipotezę, że klasyfikacja, która uznaje korporacyjne metody autodestruktywne za metody obronne, jest błędna. W badaniu wykorzystano metodę formalno-dogmatyczną z elementami ekonomicznej analizy prawa, analizy socjologicznej oraz historycznej. Rozważania pozwalają na sformułowanie kilku zasadniczych wniosków. Po pierwsze, korporacyjne metody autodestruktywne nie powinny być uznawane za równoprawne metody obrony, gdyż naruszają substrat przedsiębiorstwa bądź godzą w interes spółki. Metoda obrony autodestruktywnej, znana z innych obszarów życia, nie powinna być przenoszona na grunt korporacyjny. Najbardziej autodestruktywne są metody sprzedaży klejnotów koronnych (crown jewels), taktyka spalonej ziemi (scorched earth) oraz metoda samobójczej pigułki (suicide pills). Po drugie jednak, metody autodestruktywne pozwalają dostrzec silne zróżnicowanie interesów w ramach samej spółki jako korporacji, na czele z konfliktem agent–pryncypał. Po trzecie, metody obrony przed wrogim przejęciem powinny być dobierane odmiennie w zależności od charakteru korporacyjnego spółki kapitałowej (typu otwartego czy zamkniętego), jednak rewizja korporacyjnych działań autodestruktywnych pozostaje aktualna niezależnie od tych uwarunkowań.